સુરતની ‘બેલા જીવદયા ફાઉન્ડેશન’ — રોજ 68થી વધુ શેરીના શ્વાનનું પેટ ભરતી મૂંગી સેવા

સુરત | રાત્રે શહેરની ભીડ શાંત પડે, દુકાનોના શટર નીચે ઊતરી જાય અને રસ્તા સૂના થાય — બરાબર એ જ સમયે સુરતના કેટલાક રસ્તાઓ પર એક અલગ જ ચહલપહલ શરૂ થાય છે. હાથમાં ભોજનનાં મોટાં પાત્રો, ગાડીની ડેકીમાં ભરેલાં ટિફિન અને સામે ટોળે વળીને પૂંછડી હલાવતાં દસ-બાર શ્વાન. કોઈ પ્રસિદ્ધિ નહીં, કોઈ બેનર નહીં, કોઈ મંચ નહીં — બસ એક ચૂપચાપ ચાલતી સેવા.

આ સેવાનું નામ છે બેલા જીવદયા ફાઉન્ડેશન (Bella Jivdaya Foundation) — સુરતમાં કાર્યરત એક બિન-સરકારી સંસ્થા (NGO), જેનું એક જ સૂત્ર છે: “Animals Forever”. અને એ સૂત્રને આ ટીમ રોજેરોજ જીવી બતાવે છે — દરરોજ 68થી વધુ શેરીના શ્વાનને ભોજન પહોંચાડીને.

એક દિવસનું નહીં, રોજનું કામ

સેવાની વાતો ઘણી થાય છે. તહેવારે અન્નદાન થાય, ફોટા પડે, પોસ્ટ મુકાય અને પછી બધું રાબેતા મુજબ. પણ બેલા જીવદયા ફાઉન્ડેશનની ખાસિયત એ છે કે અહીં રોજિંદી જવાબદારી છે.

ગરમીમાં જ્યારે ડામરના રસ્તા તપીને અંગારા જેવા થઈ જાય, ચોમાસામાં જ્યારે પાણી ભરાઈ જાય અને શિયાળામાં જ્યારે વહેલી સવારે ઠંડી કાપતી હોય — ત્રણેય ઋતુમાં ફીડિંગ રાઉન્ડ અટકતો નથી. કારણ સાવ સીધું છે: શ્વાનને ભૂખ લાગે ત્યારે એ કોઈને કહી શકતો નથી. જો આજે કોઈ ન આવે, તો એનો સીધો અર્થ એ કે આજે એ ભૂખ્યો સૂશે.

68 એ માત્ર એક આંકડો નથી. એ 68 પેટ છે, જે એક ટીમની નિષ્ઠા પર નભે છે.

માત્ર ભોજન નહીં — સંભાળ

ફાઉન્ડેશનની ઓળખમાં જ લખેલું છે — “Care”. શેરીના જીવોને ભોજન જેટલી જ જરૂર સંભાળની હોય છે.

રસ્તા પર રહેતાં શ્વાનોને સૌથી મોટું જોખમ વાહન અકસ્માતોનું છે. એ સિવાય ચામડીના રોગો, કીડા પડેલા ઘા, ડિહાઈડ્રેશન અને કુપોષણ — આ બધું સામાન્ય છે. આવા કિસ્સામાં જો સમયસર કોઈ ધ્યાન આપે તો જીવ બચી જાય છે; અને ન આપે તો એ જીવ ધીમે ધીમે તડપીને ખતમ થાય છે.

જીવદયાનું કામ કરતી સંસ્થાઓ માટે સૌથી પડકારજનક ભાગ પણ આ જ હોય છે — ઘાયલ પશુને ઉપાડવું, સારવાર અપાવવી, રિકવરી સુધી સાચવવું અને પછી એને એના જ વિસ્તારમાં પાછું છોડવું. એમાં સમય જાય છે, પૈસા જાય છે અને સૌથી વધુ — ધીરજ જાય છે.

શા માટે આ કામ આખા શહેર માટે જરૂરી છે?

ઘણા લોકોને લાગે છે કે શેરીના શ્વાનને ખવડાવવું એ માત્ર “દયાની” વાત છે. હકીકતમાં એની અસર આખા શહેર પર પડે છે.

1. ભૂખ ઓછી, આક્રમકતા ઓછી. ભૂખ્યો અને બીમાર શ્વાન વધુ ચીડિયો અને આક્રમક બને છે. નિયમિત ભોજન મળે ત્યારે એનો સ્વભાવ શાંત રહે છે — એટલે કરડવાના બનાવો ઘટે છે.

2. જાહેર આરોગ્ય. કચરાના ઢગલા પરથી ખાતાં પશુઓ બીમારીઓ ફેલાવવાનું માધ્યમ બની શકે છે. ચોખ્ખું ભોજન અને સારવાર મળે તો એ જોખમ ઘટે છે.

3. બાળકોમાં સંસ્કાર. જે વિસ્તારમાં લોકો પશુઓની સંભાળ લેતા હોય, ત્યાંનાં બાળકો સહાનુભૂતિ શીખે છે. એક પેઢી કરુણા શીખે એ કોઈ પણ શહેર માટે મોટી કમાણી છે.

4. સંસ્કૃતિ. આપણી પરંપરામાં જીવદયાને સર્વોચ્ચ ધર્મ ગણવામાં આવ્યો છે. “જીવો અને જીવવા દો” એ માત્ર સૂત્ર નહીં, જીવનપદ્ધતિ છે.

સોશિયલ મીડિયા દ્વારા જાગૃતિ

આજના સમયમાં સેવા સાથે જાગૃતિ પણ એટલી જ જરૂરી છે — અને ફાઉન્ડેશને એ બરાબર સમજ્યું છે.

ઇન્સ્ટાગ્રામ પેજ @bellajivdayafoundation પર 396થી વધુ પોસ્ટ દ્વારા સંસ્થા પોતાની રોજિંદી કામગીરી લોકો સુધી પહોંચાડે છે — કયા શ્વાનની સારવાર ચાલી રહી છે, કોણ સાજું થયું, આજે ક્યાં ફીડિંગ થયું. અઢી હજારથી વધુ લોકો આ પેજ સાથે જોડાયેલા છે.

આ ઉપરાંત સંસ્થા YouTube ચેનલ (@BellaJivdaya23) પર પણ સક્રિય છે, જ્યાં સેવાકાર્યના વીડિયો મૂકવામાં આવે છે. આ પારદર્શિતાનો સૌથી મોટો ફાયદો એ છે કે દાન આપનાર વ્યક્તિને ખબર પડે છે કે એના પૈસા ક્યાં વપરાયા — અને નવા લોકોને પ્રેરણા મળે છે કે તેઓ પણ પોતાના વિસ્તારમાં આવું કામ શરૂ કરી શકે.

સૌથી મોટો પડકાર — રોજિંદો ખર્ચ

આવી સંસ્થાઓની સામે સૌથી મોટી મુશ્કેલી લાગણીની નહીં, ગણિતની હોય છે.

68 શ્વાનને રોજ ભોજન એટલે રોજનો ચોક્કસ ખર્ચ. એમાં ઉમેરો દવા, ઇન્જેક્શન, પાટાપિંડી, વાહનનું પેટ્રોલ અને ગંભીર કેસમાં ઓપરેશનનો ખર્ચ. આ ખર્ચ મહિનાના અંતે અટકતો નથી — કારણ કે ભૂખ મહિનાના અંતે અટકતી નથી.

મોટા ભાગની જીવદયા સંસ્થાઓ સરકારી ગ્રાન્ટ પર નહીં, પણ સામાન્ય લોકોના નાના-નાના સહયોગ પર ચાલે છે. કોઈ મહિને હજાર રૂપિયા આપે, કોઈ ચોખાની થેલી આપે, કોઈ પોતાની ગાડી આપે — આ નાની નાની મદદ ભેગી થઈને 68 પેટ ભરે છે.

તમે કઈ રીતે જોડાઈ શકો?

જો તમને પણ લાગે કે આ કામ ચાલુ રહેવું જોઈએ, તો મદદના રસ્તા ઘણા છે:

આર્થિક સહયોગ: નાનામાં નાની રકમ પણ એક દિવસનું ભોજન બની શકે છે.

રાશન સહયોગ: ચોખા, રોટલી, દૂધ, બિસ્કિટ કે પેટ-ફૂડ — ઘરેથી પણ આપી શકાય.

સ્વયંસેવક બનો: અઠવાડિયામાં એક દિવસ ફીડિંગ રાઉન્ડમાં સાથે જોડાઓ. પૈસા કરતાં તમારો સમય ક્યારેક વધુ કિંમતી હોય છે.

માહિતી આપો: તમારા વિસ્તારમાં કોઈ ઘાયલ, બીમાર કે ભૂખ્યું પશુ દેખાય તો તરત સંસ્થાનો સંપર્ક કરો.

ઉનાળામાં પાણી મૂકો: તમારા ઘર કે દુકાનની બહાર માટીનું કૂંડું મૂકીને પાણી ભરી રાખો — આ સૌથી સહેલી અને સૌથી અસરકારક મદદ છે.

શેર કરો: આ સમાચાર આગળ મોકલવો એ પણ મદદ જ છે. કદાચ તમારી એક શેરથી કોઈ મોટો દાતા મળી જાય.

સંપર્ક

બેલા જીવદયા ફાઉન્ડેશન, સુરત (ગુજરાત) 📞 મોબાઈલ: 92653 98770 📷 ઇન્સ્ટાગ્રામ: @bellajivdayafoundation ▶️ YouTube: @BellaJivdaya23

અંતે…

શહેરની ચમકદમક વચ્ચે એવા લોકો હોય છે જે અંધારામાં કામ કરે છે અને ઉજાસ પાછળ છોડી જાય છે. બેલા જીવદયા ફાઉન્ડેશનની ટીમ એવી જ છે. એમને ન કોઈ એવોર્ડની અપેક્ષા છે, ન કોઈ પ્રમાણપત્રની. એમનું પ્રમાણપત્ર તો રોજ રાત્રે એ પૂંછડી હલાવતાં 68 જીવો આપી દે છે.

આપણે બધા આ સ્તરની સેવા ન કરી શકીએ એ સ્વાભાવિક છે. પણ આપણે એટલું તો કરી જ શકીએ — ઘરની બહાર પાણી મૂકવું, કોઈ ઘાયલ જીવ દેખાય તો ફોન કરવો, અને આવી સંસ્થાઓને થોડો ટેકો આપવો.

કારણ કે જે સમાજ પોતાના સૌથી નબળા અને સૌથી મૂંગા જીવોની સંભાળ લે છે, એ જ સમાજ સાચા અર્થમાં સમૃદ્ધ કહેવાય.

---

જો તમારા વિસ્તારમાં પણ કોઈ આવું સેવાકાર્ય થઈ રહ્યું હોય, તો GujjuNews24 ને જણાવો. સારા કામની વાત આગળ વધવી જ જોઈએ.

અહેવાલ: GujjuNews24 ડેસ્ક | સુરત